Deze maand vieren we 1 jaar Nendo-Zen.* En in deze zomerse augustus-editie houden we het hoofd boven het (hemel)water door luchtig en licht te blijven: boek- en mediatips van de redactie. Catch up on some light reading.
We wensen je een ontspannen en zenvolle zomervakantie.
—
* Het Japanse woord voor
‘klei’ is 粘土 Nendo, want van Groningers wordt gezegd dat ze uit de klei getrokken zijn. Het zegt dus iets over de grond onder onze voeten en geeft meteen een oorspronkelijke zen-tint. Klei-Zen.
Beseffen dat we bestaan. Het omarmen van het onbekende, of zeg maar 'hoe durf ik het ook even níet te weten?' Wat als alle fundament begint met wankelen? De queeste naar de kern, de oorsprong van ons bestaan.
En... het durven
laten zijn van een moment van stilte. Aanrader.
Terug te kijken tot 13 augustus; de podcast is daarna nog beschikbaar
Media Corner
Waarom begroeten Shaolin-monniken (en vele studenten) elkaar met enkel de rechterhand?
Het heilige nu… maar waarom het ook zinvol blijft om soms te mijmeren, de verbeelding te voeden, en zodoende de creativiteit van beide kanten te benaderen.
"It is beneficial to look into our own habits and find out which one is beneficial for our well-being and then cultivate them, and which are not so beneficial for our well-being... We don't have to be afraid of our habits. What we want to focus
on is to reinforce the positive habits, in this case growing the habit of mindfulness… and that would take care of the other habit energies."
Sterker nog: Rients beveelt een streng wandeldieet aan, wanneer je bij de pakken neerzit. Probeer het zelf eens, wanneer je tegenslagen in het leven treft: twee weken lang elke dag twee uur lang wandelen. Weer of geen weer. Stad of
erbuiten. Maakt niet uit. 14 dagen lang, elke dag. Deel je bevindingen via groningen@zen.nl en wie weet interviewen we je voor een volgende Nendo-Zen.
Om deze zomer de meditatie-klad een stap voor te zijn zou ik dit boek van Charlotte Joko Beck aanraden.
Uit mijn eigen aantekeningen: ik zou dit boek eigenlijk altijd aan het lezen moeten zijn. De schrijfster legt heel goed uit, op wel 1000 manieren, wat zen precies is en waarom je het zou moeten doen. Vanuit allerlei invalshoeken en thema’s (gevoelens, relaties, lijden, idealen, grenzen, keuzes maken, dienen). Uiteindelijk komt ze steeds terug op non-dualiteit en de pijnlijke waarheid van het huidige moment.
Eén van de mooiste stukken vind ik een kort verhaaltje over een roeiboot. Stel je voor, je vaart in een roeiboot op een groot meer en het is mistig. Opeens doemt er een andere boot op uit de mist die hard tegen jouw boot aanvaart. Een logische reactie is daarbij natuurlijk schrik, verontwaardiging, wie is er zo stom om…
Maar dan blijkt de andere boot leeg te zijn.
Er is niemand verantwoordelijk
voor wat er gebeurde. Het is gewoon. Sindsdien probeer ik af en toe aan de lege boot te denken als het wat tegenzit, het maakt mijn dag een stuk lichter.
